
از منظر اجتماعی، اساساً تشیع دینی زنانه شناخته میشود، چرا که زنان حضور پررنگی در مظاهر دیندارانه و مناسکی آن دارند. درواقع با توجه به آنکه تجربه دینی در بستری از فوران عواطف و احساسات از خلال آیینها شکل میگیرد، زنان به دلیل برخورداری از عواطف قویتر و هماهنگی وجودیشان با مناسک عجین هستند و به شور آن میافزایند. جامعه ایران هم از زمان استقرار حاکمیت شیعی صفوی -خواه آنگونه که علی شـریعتی معتقـد بود سیاستی در جهت منافع حکومت و خواه در نتیجه طبیعی مطالبات مردم- تاکنون همواره متأثر از مناسک و ...
ادامه مطلب